My trailrunning adventures

"The Great Escape", de titel van een boek geschreven door Paul Brickhill over een massale ontsnapping van geallieerde krijgsgevangenen uit het kamp Stalag Luft III tijdens de tweede wereld oorlog. Dit weekend het toneel van een vijftig-, en honderd-mijls ultra. Eind vorig jaar tijdens de Bello Gallico mijn eerste honderd mijler tot een succes gebracht. Het moest toen van heel ver komen en zat destijds heel dicht tegen de cut-off aan. Vervolgens in maart gestart tijdens de Legends Trail waar ik een tiental kilometers na checkpoint twee de race heb moeten staken omdat ik gewoon te langzaam was. Mentaal zat het toen nog helemaal snor. Tijdens het lopen, hobbelen, dribbelen of hoe je het ook wilt noemen leunde ik primair op de koolhydraat verbranding. Wanneer mijn koolhydraat voorraad opgebruikt was resteerde er weinig anders meer dan wandelen. Wandelen, op een stevig tempo dan wel, is voor mij nog steeds een efficiënte wijze van voortbewegen. Echter blijf je dan vaak heel di...

Waar te beginnen? Eind vorig jaar een weekend als vrijwilliger geholpen bij de 2017 editie van de Legends Trail. Weet nog goed dat ik op CP4 aan tafel zat met Paula IJzerman, die tijdens deze editie helaas de handdoek in de ring moest werpen, wel finisher van de 2016 editie. En met Geert de Wit, nu in functie als verpleegkundige in het Legends Medical Team, maar tevens 2016 editie finisher. Ik vroeg beide hoeveel jaar ervaring je zou moeten hebben alvorens je voor een brute race als de Legends Trail in te schrijven. Het antwoord van Geert was: "je kunt hier toch niet voor trainen dus je kunt je wel inschrijven voor volgend jaar". Paula gaf aan dat de hoogste prioriteit voor mij zou zijn het onder controle krijgen van mijn blaren. Ik neigde erna mijn voeten tijdens lange tochten helemaal aan gort te lopen, en Legends is de overtreffende trap van een lange tocht. Met mijn minder dan een jaar ervaring op de trail; was een jaar eerder nog liefhebber van snel asfalt en de marathon...

Het moet begin 2017 zijn geweest toen ik me inschreef voor de Bello Gallico 100 mijl en nu is het zover. Na een intensieve trainingsperiode met het Legends Trail trainingsweekend, het ultra mind weekend, Spine training in de UK en als laatste een Legends verkenning heb ik 2 weken niet gelopen. Zowel mentaal als fysiek rusten voor de uitdaging die wacht. Enkele maanden geleden de Grizzly Beartrail met 100 kilometer als langste loop tot een succes gebracht. Dit weekend is de afstand nog steeds 100 maar dan mijlen in plaats van kilometers. Ik heb last van het fenomeen van Raynaud wat klachten geeft aan mijn handen en voeten. Sinds ik aan koude training doe, primair bestaande uit koud douchen, zijn de klachten aan de handen vrijwel verdwenen. Ik heb echter al twee weken last van pijnlijke voeten. Niet echt iets om vrolijk van te worden met ruim 160 kilometer in het vooruitzicht. Ik vermoed dat de kou misschien wel een negatief effect heeft op de voeten. Hoewel het soms wel een dingetje i...

Na terugkomst in Nederland vrijdag avond, na 2 dagen Spine training in Hayfield, UK, had ik voor mezelf een volgende training gepland namelijk het gewijzigde deel van het Legends parkoers in 2018 verkennen. Ik had me vergist in de datum waarop Lander Debrabandere zijn verkenning had gepland, dacht dat het dit weekend was. Ben inmiddels gewend om solo een nachtje door de Ardennen te dwalen dus niets weerhoudt me om weer een enerverend tochtje te gaan maken. Post mijn plannen op Facebook, maar als het er inderdaad naar uit lijkt te gaan zien dat het een solo gaat worden geeft Ingo van de Bergh aan dat hij me vergezelt op het tochtje. Hoewel ik me nimmer zorgen heb gemaakt om mijn veiligheid tijdens nachtelijke exersities is het wel beter om niet alleen te gaan. En met zijn tweeën is gezelliger want alleen is ook maar alleen. Zaterdag aan het eind van de middag tuf ik naar Urmond waar Ingo en ik met twee auto's richting Trois-Ponts zullen gaan. Het te verkennen stukje tussen Aywaill...

Nadat ik een aantal maanden geleden de het parkoers van de Grizzly 100 in zijn geheel had gewandeld zou ik hem dit weekend in tijdens de Beartrail Grizzly 100 voor het echie gaan lopen. Joop Werson had een B&B geregeld in Schimmert, een klein half uurtje van de start in 's Gravenvoeren. Vrijdag middag direct na het werk snel mijn spullen gepakt en vervolgens richting Zuid Limburg. Bij aankomst wordt ik hartelijk verwelkomd  door de uitbaters en zie ik Joop weer die even tevoren al was aangekomen. Joop doet aan invliegen om een trail te lopen. We hebben een prima onderkomen waar we heerlijk kunnen vertoeven voor en na het lopen. We brengen een gezellige avond door onder het genot van een pasta maaltijd, bier en wijn. Trailrunning is meer dan lopen alleen, het is ook genieten. We brengen het racevest in gereedheid en ik twijfel tussen lange of korte tight. Ik ben geen koukleum maar ben voornemens veel te wandelen. En dan is het maar de vraag wat wijsheid is. Joops plan is om...

Voor mij begint The Great Escape rond de klok van kwart voor vier op zaterdag ochtend. In eerste instantie had ik het voornemen om alleen te lopen zonder te vrijwilligen. Echter een paar weken eerder zat ik 's avonds op de chat met racedirector Stef na aanleiding van een post over een enerverende wandeltocht in de Ardennen waarbij ik een hele avond en nacht solo in de stromende regen heb doorgebracht met milde hypothermia tot gevolg. Stef vroeg of ik ook nog kon komen helpen en dan hoef ik over het antwoord niet lang na te denken. De wekker stond op half vijf zodat ik ruim op tijd in Maboge, een gehucht nabij La Roche zou zijn. Op zaterdag zou ik op CP3 staan van de 100 Mi. die op zaterdag ochtend vier uur van start zou gaan. Als ik om kwart voor vier wakker word besluit ik maar op te staan in plaats van in slaap te sukkelen en vervolgens door een blerende wekker uit mijn slaap te worden gehaald. Even echt goed wakker worden doen we met een steenkoude douche. Beneden lees ik al...