My trailrunning adventures

De LEO180 is 2 jaar geleden op de kaart gezet door de heren Maarten Schön en Marek Vis, beiden doorgewinterde ultra-trailers. Over de titel van de loop valt ook het een en ander te vertellen. LEO, staat voor Leo di Caprio die in de film 'The Revenant' de hoofdrol vertolkt. Je bent pas verslagen als je gegrepen wordt voor de beer. Vandaar dat de beer een symbool is geworden voor deze race. 180 slaat op de afstand tijdens de 2016 editie. Het concept wat de heren hebben verzonnen is echter het volgende. Ieder jaar komt er tien kilometer bij en de tijd die je over de race mag doen blijft op 36 uur staan. Dit jaar heb ik dus het twijfelachtige genoegen 200 kilometer door mijn eigen Brabant te lopen. Met een succesvolle finish tijdens 'The Great Escape' heb ik er wel vertrouwen in. Het zal echter wel een dingetje worden. Verder is de race semi-selfsupporting. En tot slot is het een underground loopje, beetje als een illegale houseparty maar dan zonder muziek en pillen. 36 u...

"The Great Escape", de titel van een boek geschreven door Paul Brickhill over een massale ontsnapping van geallieerde krijgsgevangenen uit het kamp Stalag Luft III tijdens de tweede wereld oorlog. Dit weekend het toneel van een vijftig-, en honderd-mijls ultra. Eind vorig jaar tijdens de Bello Gallico mijn eerste honderd mijler tot een succes gebracht. Het moest toen van heel ver komen en zat destijds heel dicht tegen de cut-off aan. Vervolgens in maart gestart tijdens de Legends Trail waar ik een tiental kilometers na checkpoint twee de race heb moeten staken omdat ik gewoon te langzaam was. Mentaal zat het toen nog helemaal snor. Tijdens het lopen, hobbelen, dribbelen of hoe je het ook wilt noemen leunde ik primair op de koolhydraat verbranding. Wanneer mijn koolhydraat voorraad opgebruikt was resteerde er weinig anders meer dan wandelen. Wandelen, op een stevig tempo dan wel, is voor mij nog steeds een efficiënte wijze van voortbewegen. Echter blijf je dan vaak heel di...

Waar te beginnen? Eind vorig jaar een weekend als vrijwilliger geholpen bij de 2017 editie van de Legends Trail. Weet nog goed dat ik op CP4 aan tafel zat met Paula IJzerman, die tijdens deze editie helaas de handdoek in de ring moest werpen, wel finisher van de 2016 editie. En met Geert de Wit, nu in functie als verpleegkundige in het Legends Medical Team, maar tevens 2016 editie finisher. Ik vroeg beide hoeveel jaar ervaring je zou moeten hebben alvorens je voor een brute race als de Legends Trail in te schrijven. Het antwoord van Geert was: "je kunt hier toch niet voor trainen dus je kunt je wel inschrijven voor volgend jaar". Paula gaf aan dat de hoogste prioriteit voor mij zou zijn het onder controle krijgen van mijn blaren. Ik neigde erna mijn voeten tijdens lange tochten helemaal aan gort te lopen, en Legends is de overtreffende trap van een lange tocht. Met mijn minder dan een jaar ervaring op de trail; was een jaar eerder nog liefhebber van snel asfalt en de marathon...

Het moet begin 2017 zijn geweest toen ik me inschreef voor de Bello Gallico 100 mijl en nu is het zover. Na een intensieve trainingsperiode met het Legends Trail trainingsweekend, het ultra mind weekend, Spine training in de UK en als laatste een Legends verkenning heb ik 2 weken niet gelopen. Zowel mentaal als fysiek rusten voor de uitdaging die wacht. Enkele maanden geleden de Grizzly Beartrail met 100 kilometer als langste loop tot een succes gebracht. Dit weekend is de afstand nog steeds 100 maar dan mijlen in plaats van kilometers. Ik heb last van het fenomeen van Raynaud wat klachten geeft aan mijn handen en voeten. Sinds ik aan koude training doe, primair bestaande uit koud douchen, zijn de klachten aan de handen vrijwel verdwenen. Ik heb echter al twee weken last van pijnlijke voeten. Niet echt iets om vrolijk van te worden met ruim 160 kilometer in het vooruitzicht. Ik vermoed dat de kou misschien wel een negatief effect heeft op de voeten. Hoewel het soms wel een dingetje i...