My trailrunning adventures

Voor mij begint The Great Escape rond de klok van kwart voor vier op zaterdag ochtend. In eerste instantie had ik het voornemen om alleen te lopen zonder te vrijwilligen. Echter een paar weken eerder zat ik 's avonds op de chat met racedirector Stef na aanleiding van een post over een enerverende wandeltocht in de Ardennen waarbij ik een hele avond en nacht solo in de stromende regen heb doorgebracht met milde hypothermia tot gevolg. Stef vroeg of ik ook nog kon komen helpen en dan hoef ik over het antwoord niet lang na te denken. De wekker stond op half vijf zodat ik ruim op tijd in Maboge, een gehucht nabij La Roche zou zijn. Op zaterdag zou ik op CP3 staan van de 100 Mi. die op zaterdag ochtend vier uur van start zou gaan. Als ik om kwart voor vier wakker word besluit ik maar op te staan in plaats van in slaap te sukkelen en vervolgens door een blerende wekker uit mijn slaap te worden gehaald. Even echt goed wakker worden doen we met een steenkoude douche. Beneden lees ik al...

De cirkel is rond. Met de wandeltocht van dit weekend heb ik in een vijftal sessies het volledige 250 kilometer lange parkoers van de Legends Trail gelopen, oftewel gewandeld. Drie wandelingen waren op en neer tochten dus heel wat extra kilometers op de trail doorgebracht. Voor vandaag staat het stukje tussen Coo op LT182 t.m. het bruggetje op LT241. Het stukje tussen LT241 en de finish heb ik tijdens de Legends Trail afgelopen maart al gelopen. Maar desondanks wordt het een uitdagende wandeling van 118K, en dan nog wat extra's omdat je nimmer wegkomt zonder extra kilometers. Hoewel ik het tochtje min of meer gepland heb voor zaterdag op zondag beslis ik pas op zaterdag ochtend definitief dat het een go is. Eerste wat ik doe is een overnachting boeken in Coo. De vorige edities reed ik gewoon na afloop naar huis maar dat waren tochten van maximaal 76K en vandaag zou het een stuk verder zijn. Beter dus om na afloop rustig wat te kunnen eten, bier drinken, goed slapen en op zondag h...

Al enkele weken geleden het stoute plan gemaakt om in de zomervakantie de LEO 180 te gaan wandelen. Wel de 2016 versie want die is 180K en niet zoals dit jaar 190K. Deze ultra, door de heren Marek en Maarten op de kaart gezet, komt onder andere door mijn achtertuin de Kampina. Het leek mij zo fijn eens een uitdagende ultra te wandelen die voor een deel door bekend terrein loopt, en fijn dicht bij huis kan worden opgepikt. Als ik Marek de GPX bestanden vraagt geeft hij aan dat hij mij mogelijk een stukje wil vergezellen op deze monstertocht. Woensdag besluit ik om donderdag ochtend aan te lopen en geef dit door aan Marek. Druk op het werk dus het zal een lange solo tocht worden. Hij drukte me al op het hart, de LEO niet te onderschatten. Een tocht uitgezet door Marek en Maarten zal ik nimmer onderschatten. Marek gaf aan Maarten door dat ik de LEO ging wandelen. Even later zit ik met Maarten op de chat. Hij geeft aan dat ik maar moet bellen als er iets is en hij me op moet komen ...

Het is zondag kwart over vier, en ik ben klaar wakker. Een week eerder een nacht doorgehaald bij een Legends verkenning, en gedurende de week twee keer tot diep in de nacht gewerkt waardoor het dag-nacht ritme het putje in is gegaan. Snel onder de gebruikelijke steenkoude douche. Mocht je nog niet helemaal wakker zijn, na een plens koud water ben je het wel. Vervolgens ontbijt gevolgd door het naar 's Gravenvoeren tuffen, ten zuid-oosten van Maastricht waar eind Oktober de start zal zijn van de Bear trail Grizzly 100. Zoals de naam al doet vermoeden is dit een trail van 100 km. Dankzij Arnoud Buhrs heb ik de GPX van de route die ik op Garmin 64ST ga volgen. Rond de klok van zeven uur sta ik klaar voor vertrek. Ik oefen op mijn lachtje. 😊 De eerste kilometers zijn erg relaxed als ik het afzet tegen parkoersen in de Ardennen. Je bent wel constant aan het klimmen of dalen, weinig echt vlakke stukken. Na een half uurtje volgt de route een smal pad waar volgens mij de afgelope...